Müzik | Bülent Ortaçgil

Yazılarımın hep şarkıları olur, bu sefer şarkıları yazdım...

Perşembe günü Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fındıklı Kampüsü'nde Akademi Fest'te Bülent Ortaçgil konserindeydim. Nefis bir manzarası var oranın, deniz havası çok iyi geldi bir yandan müzik dinlerken...

Deneme | Sezgiler

Yazının şarkısı bu aralar fazlaca dinlediğim: Maroon 5 - Payphone

İnsanın sezgilerinin kuvvetli olmasının, olayları tahmin etmesinin hayatında garip bir etkisi oluyor. Sürekli bir dejavu halinde yaşamak, beklenenden ötesine geçememek falan.  Hep söylerim insanların ne düşündüklerini bilseydik kimseyi sevemezdik, onlara hiçbir zaman güvenemezdik. Bu tıpkı şey gibi: Yıllar önce kalbimin delik olma tehlikesi olduğundan ekokardiyografi çektirirken kalp atışlarımın ne kadar yüksek olduğunu söylediğimde, doktor “evet, eğer bu sesi sürekli duysaydın asla uyuyamazdın.” demişti. Gerçeklerin farkında olmak hayatı yaşanmaz kılan bir şey, o yüzden cahil cesareti hep iyidir.

Burada Değilken Neler Yapıyorum? | 13. Büdans Festivali

Cumartesi günü inanılmaz keyifli bir gün geçirdim.

Nasıl olduğunu anlamadığım bir şekilde Boğaziçi Üniversitesi dans kulübünün festivalinde buldum kendimi. Üstelik oraya da ilk gidişim, nasıl hemen ev sahibi gibi kuruldum anlatamam. Herkes orada figürlerine çalışırken biz gördüğümüz, duyduğumuz her şeyle dalga geçmeye dalmıştık bile.

Deneme | Rutin

Yazının şarkısı yine pek yumuşak bir şarkı : Emiliana Torini - Big Jumps 

Makroekonomi derslerimizde Adam Smith’in “Les fer les se passer”*sinin kriz eğilimli olduğunu öğrenmiştik. Rutine benzetiyorum ben aslında bunu, hayatımızı kendi haline bıraktığımızda her şey rayına oturuyor ve bir rutin oluşuyor. Her şey aynı gitmeye, herkes aynı hissetmeye başlıyor ve sonrası oldukça krize, bunalımlara ve buhranlara eğilimli. Sanıyorum rutine dair sevdiğim tek şey, değişmeye, ters düz olmaya, parçalanıp yeniden oluşmaya, tepe taklak olmaya kısacası krize eğilimli olması.

Burada Değilken Neler Yapıyorum | 23 Nisan Gezisi

Bu dönem inanılmaz yoğunum, o yüzden 23 nisan tatilini fırsat bilip gittiğimiz gezi inanılmaz iyi geldi.Yine de tam bir metropol insanıyım galiba, herkeste emekli olup buralara yerleşme isteği uyanırken ben dünyayı dolaşırım neden buraya yerleşeyim deyip durdum. Oradan minik minik notlar:

Bir de yazının şarkısı sarhoş bir yolculuk şarkısı,  Ingrid Michealson'dan Far Away :)

İlk gün kahvaltı yaptığımız yerin manzarası pek hoştu, Çanakkale'deydik...

Burada Değilken Neler Yapıyorum? | Geleneksel Kabataş Erkek Lisesi Yürüyüşü

Madem gelenekselleşti, tüm yazılarımın şarkısı olsun: Alanis Morisette'den Crazy...

İlkini şurada yazdığım burada değilken neler yapıyorum'lara devam ediyorum. Geçtiğimiz cuma geleneksel Kabataş Erkek Lisesi yürüyüşündeydik. Kabataş'ı daha önce pilav gününü anlatırken şurada yazmıştım. Son sınıfların üniversite sınavları için okula gitmeyi bıraktıkları gün, Ortaköy'den Beşiktaş'a yürünür tezahüratlar eşliğinde. Birkaç ritüeli vardır yürüyüşün. En son Beşiktaş sahilde yine birkaç ritüel ile mezun olacaklar vedalaşır. Mezunlar da karşı kaldırımdan yürürler. Sonra okula geri dönülüp denize atlanır... Biz mezun olduktan sonra tekne gezisi de eklemişler.

Deneme | Hayata Diş Geçirmek

Okuyanlar bilir tesadüflere fazlasıyla takıntılı ve inançlı yazılar yazarım.
Bu sefer yazının şarkısı yok, bu var: RainyMood

***

Tesadüflere inanmayı bıraktığımız gün olgunlaşıyoruz. Önümüze çıkan sözlerin, davranışların, benzerliklerin, olan olaylarının bizi yönlendiremeyeceğine, tüm düzenin de bizi bir dönemeçten ötekine yönlendirmek için işlemediğine ikna oluyoruz. Hayatımıza diş geçirebileceğimizi öğreniyoruz, onun bizim seçimlerimize göre şekillenmek zorunda olduğunu ve de...